Portfel (💼)
Pełna konfiguracja majątku.
Podsumowanie i widok
Portfel służy do zarządzania majątkiem: tu edytujesz wartości, dodajesz konta i rzeczy oraz patrzysz na projekcję. Duża wartość netto należy do Pulpitu, więc na górze Portfela jest jedna zwarta karta:
- kwota majątku (domyślnie wartość netto); kliknięcie otwiera wyjaśnienie, jak ją liczymy (inwestycje + aktywa poza inwestycjami − dług),
- zysk na inwestycjach, podpisany wprost, np. „▲ +42 243 zł zysku na inwestycjach · +8,2%". To wynik kont, w których podaliście wpłacony kapitał (wartość minus wpłaty), a nie zmiana całego majątku. Zysk liczy to samo, co widać pod spodem: przy widoku innym niż „Całość" obejmuje tylko te pozycje i jest podpisany „w tym widoku", np. „+27 584 zł zysku w tym widoku"; przy samym wyborze osoby jest podpisany jej imieniem, np. „Kuba: +24 488 zł zysku" (imion nie odmieniamy). Pozycje bez znanego kapitału (np. krypto dodane offline, patrz niżej) do zysku nie wchodzą,
- przełącznik Widok, który zmienia kwotę wyżej.
Widok decyduje, co wlicza się do kwoty (etykieta zmienia się z „Wartość netto" na „Majątek na wolność" albo „Pieniądze pod ręką"):
- Całość: wszystko minus kredyty i inne zobowiązania (to samo, co na Pulpicie).
- Na wolność: to, co pracuje na wolność finansową: konta inwestycyjne, gotówka i nieruchomość na wynajem. Bez aktywów rzeczowych (auto, sprzęt) i nieruchomości, w której mieszkacie, bo te nie fundują emerytury. FIRE liczy się z tego widoku.
- Pod ręką: pieniądze dostępne w kilka dni, czyli gotówka i inwestycje poza kontami emerytalnymi (IKE/IKZE/PPK), także obligacje skarbowe (wcześniejszy wykup kosztuje opłatę), krypto i złoto. Bez nieruchomości i rzeczy.
W kodzie i w obliczeniach ten przełącznik nazywa się „soczewką"; w aplikacji mówimy po prostu „Widok".
Na komputerze pod przełącznikiem jest też pasek składu klas majątku z podpisem „Skład brutto — przed odjęciem kredytów" (kwota wyżej jest netto). Pasek jest w neutralnych odcieniach szarości, a nie w kolorach kategorii: błękit gotówki mylił się z Inwestycjami z Pulpitu, a morski kolor nieruchomości z Oszczędnościami. Co jest czym, mówi legenda z pełnymi nazwami (np. „Konta inwestycyjne", bez skrótów). Kwoty w legendzie są zawsze w tysiącach, np. „20 tys. zł" i „850 tys. zł", żeby dało się je porównać. Na telefonie paska nie ma: ten sam skład pokazują grupy bilansu pod spodem, a karta zostaje niska, więc pierwsza pozycja jest blisko góry ekranu.
Widok działa też na listę, a wszystkie kwoty mówią to samo. W widoku „Na wolność" albo „Pod ręką" kwota w podsumowaniu, suma „Co mamy" i suma wierszy w widoku s ą równe:
- „Co mamy" i każda grupa pokazują kwotę w widoku i całość, np. „271 684 zł z 1 280 543 zł",
- grupy, które w całości są poza widokiem (np. konta emerytalne w „Pod ręką"), nie mają już własnego nagłówka „0 zł z 850 000 zł". Pod listą stoi jedna linia „Poza tym widokiem: Konta emerytalne 158 859 zł · Nieruchomości 850 000 zł · Kredyty −543 542 zł"; kliknięcie ją rozwija i pokazuje te grupy z przygaszonymi wierszami. Kredyty trafiają do tej linii, gdy żaden nie jest w widoku, więc nie ma już nagłówka „0 zł z −543 542 zł",
- wiersze spoza widoku stoją na końcu grupy, zwinięte w jedną linię, np. „4 pozycje poza tym widokiem · 158 859 zł". Kliknięcie ją rozwija: wiersze są wtedy przygaszone szarym tekstem (o kontraście czytelnym zgodnie z WCAG AA, a nie półprzezroczystością) i podpisane „poza tym widokiem",
- linia pod listą zamiast równania wartości netto podaje wynik widoku, np. „Pod ręką: 271 684 zł z 1 280 543 zł". Gdy w widoku „Na wolność" jest kredyt przypięty do mieszkania na wynajem, linia ma postać „Na wolność: Co mamy − kredyt = wynik", tak samo jak kwota w podsumowaniu.
Kliknięcie kwoty w podsumowaniu otwiera rozbicie tego samego widoku: te same pozycje i ta sama suma, a nie zawsze pełna wartość netto. W widoku „Całość" nic nie jest zwinięte, a sumy nie mają dopisku „z …".
Rozbicie wartości netto jest ułożone w grupach bilansu (Konta emerytalne, Fundusze i akcje … Gotówka i inne, na końcu Kredyty), z sumą przy każdej grupie i ikoną przy każdym wierszu, także przy mieszkaniu czy gotówce. Wcześniej wiersze stały w kolejności dodania, a aktywa nie miały ikon. Czytnik ekranu słyszy przy kwocie i zysku, co się stanie po kliknięciu, np. „Wartość netto 737 002 zł — pokaż rozbicie" i „+42 244 zł zysku na inwestycjach · +8,2% — pokaż szczegóły".
Przełącznik widoku to segmentowy przełącznik w karcie podsumowania, inny z wyglądu niż fioletowe chipy „Czyje:" pod spodem, bo robi coś innego. Projekcja (moduł „Projekcja") nie ma już osobnego paska zakładek nad kartą: w karcie, obok opisu widoku, jest drugorzędny link „Projekcja i wykupy →", a na ekranie projekcji link „← Bilans" wraca do listy. Na ekranie projekcji przełącznika widoku nie ma (dotyczy bilansu), a karta pokazuje wartość netto całego gospodarstwa.
Bilans: co mamy i co jesteśmy winni
Konta, instrumenty, nieruchomości, gotówka i kredyty są na jednej liście ułożonej jak bilans. Wcześniej były to dwie zakładki, „Pozycje" i „Aktywa", które odwzorowywały sposób zapisu danych, a nie to, jak para myśli o majątku. Model danych się nie zmienił (pozycje i aktywa nadal są zapisywane osobno), zmienił się tylko sposób pokazania.
Co mamy (w planie solo: „Co mam") ma sumę i grupy, każdą z własną sumą:
- Konta emerytalne: konta z wiekiem wypłaty (IKE, IKZE, PPK, PPE, OIPE, a w innych krajach np. Riester, SIPP, 401(k)), niezależnie od tego, co jest w środku,
- Fundusze i akcje: ETF-y, akcje i fundusze poza kontami emerytalnymi,
- Obligacje skarbowe: obligacje skarbowe detaliczne poza IKE/IKZE (także rodzinne 800+),
- Krypto i kruszce: kryptowaluty, złoto i inne metale,
- Nieruchomości: mieszkanie, dom, działka,
- Gotówka i inne: gotówka, konta bankowe i lokaty oraz rzeczy (auto, sprzęt, kolekcje).
Grupę wyznacza typ konta i instrument, a nie kategoria, którą ustawiasz sam. Kategorie dalej działają na Pulpicie i we Wpisie. Dlatego grupy mają inne nazwy niż kategorie domyślne („Fundusze i akcje", „Obligacje skarbowe", „Konta emerytalne", „Krypto i kruszce"): ta sama nazwa na Pulpicie i w Portfelu przy różnych kwotach wyglądała jak błąd. W przykładowym planie kategoria „Obligacje" na Pulpicie i grupa „Obligacje skarbowe" mają tę samą sumę. W grupie wiersze są ułożone od największej wartości. Ręcznej zmiany kolejności już nie ma: przy grupowaniu przestała być potrzebna.
Co jesteśmy winni (w planie solo: „Co mam do spłaty") to kredyty i leasingi z sumą. Suma w nagłówku ma znak minus, tak jak wiersze kredytów pod nią (np. „−543 542 zł"). Dług jest pokazany neutralnie: to stan, a nie spadek wartości, więc nie jest czerwony.
Domknięcie bilansu. Pod listą jest linia „Wartość netto = Co mamy − Co jesteśmy winni" z obiema kwotami i od razu z odpowiedzią, np. „1 280 543 zł − 543 542 zł = 737 001 zł — tyle jesteście warci razem" (w planie solo: „tyle wynosi majątek netto"). Gdy wybrana jest osoba, linia kończy się „tyle ma Ania" (przy podziale po połowie: „tyle ma Ania, z połową wspólnego"), a przy „Wspólne" — „tyle macie wspólnie". Podczas wyszukiwania tej linii nie ma: wynik szukania to nie bilans, a równanie policzone z samych trafień („Wartość netto = … 106 980 zł") wprowadzało w błąd. W widoku innym niż „Całość" ta linia mówi o widoku (patrz wyżej).
Kto co ma (plan pary). Nad bilansem są fioletowe chipy z podpisem Czyje: — Wszystko / Kuba / Ania / Wspólne — w jednym rzędzie, który na wąskim ekranie przewija się w bok. Podpis „Czyje:" stoi w miejscu (przewijają się tylko chipy). Gdy chipy się nie mieszczą, prawa krawędź rzędu łagodnie zanika, więc widać, że jest coś dalej; gdy mieszczą się wszystkie (albo rząd jest przewinięty do końca), zaniku nie ma — wcześniej był zawsze i ucinał „Wspólne". Chipy nie mają kwot i mają pełne 44 px pola dotyku. To ten sam filtr co przełącznik osób na Pulpicie — wybór przechodzi między ekranami do końca sesji. Wybór osoby zmienia wszystko naraz, według jednej zasady, tej samej co widok osoby na Pulpicie:
- lista pokazuje rzeczy tej osoby oraz rzeczy wspólne (bez właściciela),
- przy ustawieniu po połowie (50/50) (Ustawienia → Profil) wspólne liczą się osobie w połowie: wiersz pokazuje połowę kwoty i ma dopisek „½ wspólne". Dotyczy to także wspólnego kredytu, więc w „Co jesteśmy winni" stoi połowa salda. Kwoty netto obu osób sumują się wtedy dokładnie do wartości netto gospodarstwa, co do złotówki, także po zaokrągleniu. Gdy wspólna kwota jest nieparzysta, jedna osoba dostaje połowę zaokrągloną w górę, druga w dół, na zmianę pozycja po pozycji (wcześniej obie połówki „,50 zł" zaokrąglały się w górę i Kuba + Ania wychodziło o złotówkę więcej niż razem). Ten sam podział liczy widok osoby na Pulpicie, więc kwota osoby jest na obu ekranach taka sama. Zasadę wyjaśnia ikonka ⓘ obok chipów,
- przy ustawieniu „każdemu całość" wspólne liczą się osobie w całości (bez dopisku ½),
- karta podsumowania pokazuje wartość netto tej osoby z podpisem, np. „Wartość netto · Ania 337 335 zł" i „z 737 001 zł razem"; zysk i linia bilansu na dole liczą ten sam wycinek, więc wszystkie trzy kwoty się zgadzają,
- szczegóły wspólnej pozycji (także kredytu) mówią na górze, że wiersz pokazywał część: „Kuba · ½ wspólnego: 41 735 zł z 83 470 zł". Reszta arkusza opisuje całą pozycję (saldo, ilość, harmonogram), bo tak jest zapisana.
„Wspólne" pokazuje tylko rzeczy bez właściciela, w pełnej wartości. Gdy pozycja jest odkładana dla kogoś (beneficjent, zwykle dziecko), wiersz ma podlinię „dla: Zosia".
Kredyt przy tym, co finansuje. Gdy kredyt jest powiązany z aktywem, wiersz mieszkania pokazuje np. „kredyt −543 542 zł · kapitał własny 56 458 zł", a wiersz kredytu w „Co jesteśmy winni" mówi, z czym jest powiązany. Linia kapitału własnego zawija się na wąskim ekranie i nigdy nie jest ucinana.
Każdy wiersz wygląda tak samo, czy to konto, czy mieszkanie: ikona, nazwa, podlinia (w planie pary czyje to: Kuba, Ania albo „Wspólne"; typ konta; liczba jednostek, np. „12 CSPX"), kwota i strzałka, która mówi, że wiersz otwiera szczegóły. Ikona obligacji skarbowych ma kolor i znak grupy „Obligacje skarbowe", także gdy pozycja ma inną kategorię (np. obligacje 800+ dziecka zapisane w „Emeryturze") — wcześniej wiersz 800+ miał ikonę konta emerytalnego. IKE z obligacjami w środku zostaje kontem emerytalnym. Przy inwestycjach z podanym kapitałem pod kwotą jest wynik (np. „+1 500 zł · +12,5%", zielony przy zysku, czerwony przy stracie). Lista i tabela pokazują wynik w tym samym formacie, ze znakiem przy kwocie i przy procencie. Przy obsłudze klawiaturą ramka fokusu wiersza jest rysowana wewnątrz karty, więc nie jest ucinana na jej krawędzi.
Nagłówek listy. Nad bilansem jest status żywych kursów ETF/akcji z przyciskiem „Odśwież" (tylko gdy w portfelu są pozycje z żywym kursem). Gdy pozycji i aktywów jest więcej niż trzy, przy nagłówku „Co mamy" stoi lupa „Szukaj w portfelu". Otwiera pole wyszukiwania (nazwa, ticker, typ konta albo notatka aktywa) nad listą; stałego pola już nie ma, bo spychało pierwszą pozycję w dół. Gdy nic nie pasuje, pod komunikatem są dwa przyciski: „Wyczyść" (wraca do pełnej listy) i „Dodaj" (otwiera katalog).
Dodawanie. Pod bilansem jest jeden przycisk „Dodaj". Otwiera katalog „Co dodać do portfela?" w tym samym arkuszu z prawej co szczegóły i edycja. Katalog ma te same grupy co bilans: Konta emerytalne, Fundusze i akcje, Obligacje skarbowe, Krypto i kruszce, Nieruchomości, Gotówka i inne oraz Kredyty. Mieszkanie, działka, auto i gotówka są zwykłymi kafelkami obok IKE i ETF-ów; nie trzeba wiedzieć, czy coś jest „pozycją", czy „aktywem". Przy nagłówku każdej grupy bilansu jest „+", który otwiera katalog zawężony do tej grupy („Pokaż wszystko" zdejmuje zawężenie).
Na górze katalogu jest pole „Szukaj w katalogu" (wielkość liter i polskie znaki nie mają znaczenia: „zloto" znajdzie „Złoto / metale"). Szukamy od początku słów, więc „zlo" też znajdzie złoto, a „kredyt hip" — kredyt, ale fragment ze środka słowa nie wystarczy: „ike" znajdzie IKE, a nie pojazd (przez angielskie „motorbike"). Katalog zna też słowa, którymi się o tych rzeczach mówi: „samochód" albo „auto" znajdzie „Pojazd", „mieszkanie" i „dom" — „Nieruchomość", „hipoteka" — „Kredyt", „emerytura" — IKE, IKZE, PPK i PPE (słowa po polsku, angielsku i niemiecku). Pod polem są przypięte Najczęstsze: gotówka, IKE, ETF, konto oszczędnościowe, kredyt i nieruchomość (tylko te, które istnieją w wybranym kraju). Gdy nic nie pasuje, katalog proponuje własną pozycję albo własne aktywo: „Inne konto / inwestycja" (coś, na co się wpłaca i co rośnie) i „Inna rzecz (auto, sprzęt…)" (rzecz z wartością, bez wpłat). Na telefonie kafelki stoją w jednej kolumnie, więc nazwy mieszczą się w całości; na szerszym ekranie są dwie kolumny, a długie słowa dzielą się z łącznikiem, nie w środku wyrazu. Ethereum ma własny znak Ξ (nie znak Bitcoina), a pojazd jako aktywo nie jest w różowym kolorze długu.
Czyje to? W planie pary formularz dodawania ma na górze przełącznik Czyje: Wspólne / Kuba / Ania (imiona z profilu; w planie solo go nie ma). Domyślnie wybrany jest aktywny chip „Czyje:" z bilansu: przy chipie „Kuba" nowa pozycja jest Kuby, przy „Wszystko" i „Wspólne" — wspólna. Wcześniej wszystko, co dodane, było wspólne, nawet przy wybranej osobie. Konta osobiste — IKE, IKZE, PPK, PPE, OIPE, a w innych krajach Riester, Rürup, bAV, ISA, LISA, SIPP, 401(k), IRA, HSA, PEA, PER i Livret A — mają prawnie jednego właściciela, więc nie mają opcji „Wspólne". Domyślnie jest to osoba z aktywnego chipa, a gdy chip nie wskazuje osoby — osoba przy tym urządzeniu (Ustawienia → „Kto korzysta z tego urządzenia"). Gdy nie wiadomo, kto to, nikt nie jest zaznaczony i zapis prosi: „Wybierz, czyje to konto.". Pod przełącznikiem jest krótkie wyjaśnienie, np. „IKE ma jednego właściciela — nie może być wspólne.". Właściciela zmienisz później w edycji.
Dodanie i edycja to te same pola. Edycja pozycji ma ten sam przełącznik Czyje co dodawanie (z tą samą regułą: IKE, IKZE, PPK i inne konta osobiste nie mają „Wspólne"; stare wspólne IKE przy zapisie prosi o wybór osoby), te same nazwy pól i tę samą kolejność — liczba jednostek stoi przed tickerem. W trybie Prostym ani dodawanie, ani edycja nie pokazują pól „Zakładana stopa zwrotu" i „Cel"; projekcja bierze wtedy typowe założenie dla danego konta. Nowe konto osobiste w planie pary dostaje nazwę z imieniem, np. „IKE Kuba" (zmienisz ją w polu „Nazwa").
Wpłata miesięczna — tak nazywa się kwota, którą co miesiąc dokładacie do pozycji, wszędzie: w dodawaniu, edycji i szczegółach (wcześniej „Wpłata docelowa", „Plan zakupów (DCA)" albo „Wpłata"). Podpowiedź z szablonu (np. „np. 1 000 zł") jest tylko podpowiedzią w pustym polu — puste pole to 0 zł miesięcznie, więc dodanie konta nie podnosi po cichu miesięcznego planu na Pulpicie. Tak samo stopa zwrotu w trybie Pełnym: puste pole oznacza typowe założenie szablonu, widoczne jako podpowiedź.
Pozycje liczone z ilości (krypto, złoto i inne kruszce, ETF z symbolem notowań) nie mają w edycji pola „Wartość obecna" ani wyboru waluty — wartość liczy kurs, a wpisana ręcznie kwota i tak zostałaby nadpisana przy następnym odświeżeniu. Zamiast pola jest linia tylko do odczytu, np. „= 0,041 BTC × 383 171 zł"; po zmianie ilości kwota przelicza się po cenie z ostatniej wyceny, a kolejny kurs ją zaktualizuje.
Po dodaniu na dole ekranu pojawia się potwierdzenie „Dodano: Bitcoin", a lista przewija się do nowego wiersza i na chwilę go podświetla (przy ograniczonym ruchu w systemie przewinięcie jest natychmiastowe).
Ten sam instrument drugi raz. Gdy dodajesz Bitcoina (albo ETF z tym samym tickerem i liczbą jednostek), a ta sama osoba już go ma, formularz pyta: „Masz już Bitcoin — dopisać 0,01 BTC jako zakup do istniejącej pozycji?". „Dopisz do istniejącej" zwiększa ilość, wartość i kapitał tej pozycji (pozycja z historią transakcji dostaje transakcję kupna z dzisiejszą datą), a potwierdzenie brzmi „Dopisano do: Bitcoin". „Osobna pozycja" dodaje nowy wiersz, jak dotąd. Wcześniej drugi „Bitcoin" powstawał po cichu.
Pusty Portfel ma w ramce przycisk „Dodaj". Import od domu maklerskiego pojawia się obok tylko wtedy, gdy moduł „Import" jest włączony.
Kolejność ekranu: najpierw bilans i „Dodaj", pod nimi narzędzia trybu Pełnego (rozłożenie wpłaty, import od brokera, kalendarz przychodów). Na telefonie w trybie Pełnym rozłożenie wpłaty i import są zwinięte pod jednym przyciskiem „Narzędzia" (z podpisem, co jest w środku), bo razem zajmowały około 600 px pod listą; na komputerze stoją rozwinięte. Projekcję otwiera link w karcie podsumowania (moduł „Projekcja"); bez tego modułu linku nie ma. Na telefonie w trybie Prostym pierwsza pozycja bilansu zaczyna się mniej więcej w połowie ekranu. Na szerokim ekranie (od ok. 1280 px) prawa kolumna z rytuałem i tematami jest przyklejona przy przewijaniu, więc obok długiego bilansu nie zostaje pusta, wysoka kolumna.
Tabela na komputerze (tryb Pełny)
Na komputerze z modułem „Szczegóły inwestycji" bilans jest tabelą z kolumnami Nazwa, Wartość, Wynik i Udział w Co mamy. Sekcje i grupy są te same co na liście: wiersz „Co mamy" niesie sumę i łączny wynik, wiersz grupy ma sumę grupy i jej udział w majątku. W komórce nazwy są dwie podlinie: czyje to i jakie konto („Kuba · IKE"; „Konto zwykłe" pomijamy, jak na liście) oraz jednostki i kurs („12 CSPX · 2 372 zł/CSPX"). Kurs zawsze ma jednostkę: „383 171 zł/BTC" przy krypto, „412 zł/g" przy złocie (cena grama czystego kruszcu, także gdy ilość stoi jako „1 oz (31,1 g)"). Zastąpiły osobne kolumny jednostek i kursu, które przy większości pozycji były puste. Klik w nagłówek sortuje wiersze w obrębie grup (kwoty od największej, nazwy od A). Udział liczymy od sumy „Co mamy" w wybranym widoku. W widoku „Na wolność" albo „Pod ręką" tabela działa jak lista: sumy „X z Y", wiersze spoza widoku zwinięte na końcu grupy, łączny wynik tylko z wierszy w widoku.
W trybie Prostym komputer pokazuje bilans jako zwartą listę, tak jak telefon, a nie siatkę szerokich kart: wiersze łatwiej porównać. Grupy stoją w dwóch kolumnach o równych odstępach; podział wypada tam, gdzie obie kolumny mają podobną liczbę wierszy, a kolejność grup się nie zmienia.
Szczegóły i edycja (pozycje i aktywa tak samo)
Kliknięcie wiersza otwiera szczegóły. Dla pozycji to historia wartości, a zależnie od typu także jednostki i średnia cena, odsetki, wykup czy roczny limit IKE/IKZE. W planie pary jest osobny wiersz Właściciel. Odsetki i część kapitałowa raty kredytu są pokazane neutralnie, bo to nie wzrost ani spadek wartości. Procent drogi do celu widać raz, w podpisie pod paskiem postępu. Zmiana w nagłówku historii jest podpisana „(z wpłatami)", bo obejmuje też Twoje wpłaty; sam wynik inwestycji to osobny wiersz „Zysk / strata". Dla aktywa szczegóły pokazują wartość, rodzaj, właściciela, powiązany kredyt i kapitał własny w osobnych wierszach.
Szczegóły pokazują to, co możesz zmienić. W trybie Prostym edytor nie ma pól stopy zwrotu, celu i udziału docelowego, więc szczegóły też ich nie pokazują. Wracają w trybie Pełnym (i udział docelowy z modułem „Rozłóż wpłatę", w wierszu „Docelowy udział 60%"). Notki informacyjne w edycji (krypto wyceniane z kursu, złoto z NBP, obligacje z silnika serii) mają neutralne tło — bursztyn zostaje dla ostrzeżeń. Ticker stoi przy liczbie jednostek („12 CSPX"), a nie w osobnym wierszu.
Kredyt w szczegółach. Na górze arkusza stoi plan w jednym zdaniu, liczony z faktycznych spłat (rata + średnia nadpłata z ostatnich 12 wpisów) — tym samym harmonogramem co Pulpit, Cele i FIRE, np. „Przy obecnej racie spłacicie ok. 2051 — za 25 lat." albo, gdy we wpisach są nadpłaty, „Przy obecnych spłatach (rata + średnio 1000 zł/mc nadpłat) spłacicie ok. 2042 — za 15,3 roku.". Planowana nadpłata z pozycji nie jest podawana jako fakt: gdy jest wyższa niż faktyczna, pod zdaniem stoi warunkowe „co jeśli" — „Przy planowanej nadpłacie 4000 zł/mc byłoby to ok. 2034 — 445 tys. zł mniej odsetek.". Bez wpisów zdanie mówi „Wg planu (rata + nadpłata 4000 zł/mc) spłacicie ok. …". Fakty są pod nim. Wiersz z kwotą planu nadpłat jest podpisany „Planowana nadpłata" („Planowana nadpłata 4000 zł/mc"), bo to plan, a nie wykonane nadpłaty; pole w edycji nazywa się tak samo: „Planowana nadpłata / mc" (wcześniej „Nadpłata docelowa"). Oprocentowanie ma w arkuszu tę samą precyzję co w edycji, np. „6,89%" (wcześniej arkusz zaokrąglał do „6,9%"). Kwoty w wierszach arkusza nie łamią się w środku: na wąskim telefonie zawija się etykieta, a „444 985 zł" zostaje w jednej linii. Pasek postępu mówi, ile spłacono od początku kredytu, np. „Spłacono 34 571 zł z 578 113 zł" (5%), i to jest jedyna kwota „spłacono" w arkuszu. Wykres pod spodem pokazuje samo saldo z ostatnich miesięcy („Saldo w ostatnich 24 mies."), neutralnie, bez czerwieni i strzałki w dół, bo malejący dług to postęp.
Wiersz „Spłata za" liczy z tych samych faktycznych spłat co zdanie wyżej, a pod nim są odsetki do końca. Plan nadpłat ma osobne, podpisane wiersze: „Z nadpłatą wg planu" i „Mniej odsetek przy nadpłacie wg planu". Wiersz „Kapitał w racie / mc" to rata minus odsetki tego miesiąca; faktyczne nadpłaty (średnia z wpisów) mają własny wiersz, więc razem zgadzają się ze spadkiem salda w historii. Lata są odmieniane jak w zdaniu („1 rok", „2 lata", „25 lat", „7,5 roku"). Okres traktujemy jako pierwotny okres umowy, liczony od początku kredytu (data otwarcia, a bez niej pierwszy miesiąc kredytu w historii). Gdy rata spłaca kredyt później niż kończy się umowa, zdanie-plan mówi oba terminy: „Wg umowy do 2046; przy wpisanej racie wychodzi 2051 — sprawdźcie ratę." Gdy początku umowy nie znamy, pod planem pojawia się krótsza podpowiedź „Rata nie pasuje do okresu 25 lat — sprawdź ratę lub oprocentowanie." Zwykle to literówka w jednym z tych pól. Dlatego w edycji kredytu pole Okres (lata) stoi w „Podstawowe", obok raty, a nie w zwiniętym „Więcej ustawień". Stare pola „Horyzont" i opis z arkusza Excela, których nie da się edytować, przy kredycie nie są już pokazywane. Gdy kredyt jest powiązany z aktywem, wiersz „Finansuje" mówi, co i z jakim kapitałem własnym, np. „Mieszkanie · kapitał własny 56 458 zł". Sposób liczenia opisuje Obliczenia.
Przycisk Edytuj na dole otwiera formularz w arkuszu, z przyciskiem Zapisz przypiętym w stopce. Po zapisie na dole ekranu pojawia się krótkie potwierdzenie „Zapisano: nazwa". Po usunięciu pozycji albo aktywa pojawia się „Usunięto: nazwa" z przyciskiem Cofnij (przez kilka sekund). Cofnięcie przywraca to samo konto lub aktywo, razem z historią wartości i powiązaniem z kredytem.
Bez cichej utraty zmian. Jeśli coś zmienisz w formularzu, a potem dotkniesz tła, naciśniesz Escape albo ✕, arkusz zapyta „Odrzucić zmiany?". Do wyboru jest Wróć do edycji (zaznaczone od razu) albo Odrzuć zmiany. Bez zmian arkusz zamyka się od razu.
Formularz pozycji ma dwie części. Na górze są pola podstawowe: nazwa, wartość z walutą, wpłata miesięczna i to, co ma znaczenie dla danego instrumentu: kapitał i liczba jednostek przy ETF-ach, ilość lub historia transakcji przy krypto, metal, waga i próba przy złocie, parametry serii przy obligacjach, data wykupu przy lokacie, a przy kredycie oprocentowanie, rata i powiązane aktywo. Przy ETF-ach i akcjach obok liczby jednostek jest ticker, także w trybie Prostym, bo od niego zależy wycena z kursu. Pole „Liczba jednostek" jest puste, bez przykładowej liczby, a pod nim podpowiedź mówi, kiedy wartość policzymy z kursu. W planie pary w podstawowych polach jest też właściciel i beneficjent („czyje to" to podstawowa informacja). Rzadziej zmieniane ustawienia są pod zwiniętym „Więcej ustawień": typ konta i instrument, roczny limit, stopa i cel do projekcji, symbol Stooq, udział docelowy, poduszka finansowa i kategoria (w planie solo także osoby). Pod nagłówkiem tej sekcji widać skrót jej zawartości (np. „IKE · Emerytura").
Pod formularzem są „Wypłać / sprzedaż" i „Usuń". To dwie różne rzeczy:
- „Wypłać / sprzedaż" — konto naprawdę było i je sprzedałeś, wypłaciłeś albo zamknąłeś. Historia (wykres, wpłaty, zmiany miesięcy) zostaje.